cover-read05

“อ่าน” ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 เมษายน-กันยายน 2552

ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน โปรดลดข้อเท็จจริง

คำ ผกา | หล่อนอ่าน Ms.Read

ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน เป็นนวนิยายที่ผู้เขียนสร้างขึ้นด้วยการใช้ฉากท้องเรื่องและเหตุการณ์
จริงของประวัติศาสตร์การเมืองไทยในช่วง 60 ปีของการปกครองที่เรียกว่า “ระบอบ
ประชาธิปไตย”
ผู้เขียนใช้จินตนาการสร้างตัวละครเอกขึ้น 2 ตัว โดยกำหนดให้ตัวละครหนึ่งเป็น
ผู้อยู่ในระบบ และตัวละครอีกตัวหนึ่งอยู่นอกระบบ ตัวละครทั้งสองต่างต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยตาม
อุดมการณ์ของตนภายในกรอบจำกัดและเงื่อนไขของสังคม

ตลอดระยะเวลาแห่งการต่อสู้ ผู้เขียนมิได้เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หากแสดงให้เห็นว่า สังคมที่มี
การแก่งแย่งชิงอำนาจ ได้ทำให้เกิดความขัดแย้งและแตกแยกในระดับชาติ
เกิดความร้าวราน
ช้ำชอก
และสูญเสียในระดับปัจเจกบุคคล

วินทร์ เลียววาริณ ได้ใช้ชั้นเชิงทางวรรณศิลป์เรียงร้อยเหตุการณ์และบุคคลในจินตนาการเข้ากับ
เหตุการณ์และบุคคลจริงอย่างผสมกลมกลืน ผ่านความคิดคำนึงและบทสนทนาของตัวละครเอก
ผู้เป็นเสมือนตัวแทนของคนในชาติที่ได้รับผลกระทบจากความผันผวน
ทางการเมือง
ตั้งแต่เริ่มเปลี่ยนแปลงการปกครองมาจนถึงปัจจุบัน…”

คำประกาศของคณะกรรมการตัดสินรางวัลซีไรต์
ประจำปี 2540 (เน้นเอนโดยผู้วิจารณ์)

ทำไมฉันถึงเลือก ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน มาวิจารณ์ คำตอบก็คือมันน่าจะ
เหมาะเจาะกับสถานการณ์การเมืองไทยในปัจจุบัน รู้ทั้งรู้ว่ามันต้องเป็นงานที่ยากชิบเป๋งเลย

อ่านบทความฉบับเต็มได้จากวารสาร อ่าน

3 Responses to “ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน โปรดลดข้อเท็จจริง”

  1. นานาจิตตัง Says:

    พอดีเราเห็นแตกต่างจากคุณคำ ผกา ค่ะ เราว่าเรายังไม่เคยได้ยินคำว่าโพสต์โมเดิร์นจากปากของคุณวินทร์นะคะ ทั้งๆ ที่ตามอ่านงานมาตั้งนาน แต่เพิ่งเคยได้ยินจากที่คุณให้คำจำกัดความนี่แหละ

    วิธีการเขียนของคุณวินทร์ เท่าที่เราสังเกตเห็น ก็เรียกว่าน่าจะเป็นแนวทดลองทำดูได้นะคะ จะว่าไป หากใครไม่เคยเขียนแนวไหน ก็เขียนเพื่อแจ้งว่า ฉันกำลังทดลองเขียนแนวนี้อยู่ มันก็ไม่น่าจะผิดอะไร คุณอาจจะไม่ได้มองว่าแปลกใหม่ แต่อย่างน้อยๆ เราก็ไม่เคยเห็นงานเขียนแนวๆ นี้อยู่ในนักเขียนคนอื่นๆ เหมือนกัน

    ต้องขอบคุณข้อความของคุณคำผกา ที่ทำให้เรารู้ถึงการวิพากษ์อย่างไม่สร้างสรรค์ มันคืออย่างนี้นี่เอง

  2. ekky Says:

    เห็นด้วย
    งานของวินทร์ โดดเด่นแต่ที่วิธีการ แต่เนื้อหาปัญญาอ่อน

  3. อืม Says:

    เห็นด้วยว่างานของวินทร์เน้น typographical novelties แต่ในเชิง textual แล้ว ก็คือการผลิตซ้ำและ reinforce stereotypes ต่างๆ ใน ‘สังคมไทย’ (ที่ไม่รู้มีอยู่จริงแค่ไหน) เท่านั้นเอง

Leave a Reply